HISTORIAS DEL CALENDARIO. Bertolt Brecht

A los setenta años, ya achacoso,
sintió el maestro un gran ansia de paz.
Moría la bondad en el país
y se iba haciendo fuerte la maldad.
Se abrochó los zapatos.

Empaquetó las cosas necesarias.
Pocas. Pero algo había que llevar.
La pipa en que fumaba cada noche,
el libro que leía a todas horas.
Algo de blanco pan.

Gozó mirando el valle y lo olvidó
cuando la senda comenzó a ascender.
Rumiaba el buey, alegre, hierba fresca
mientras llevaba al viejo.
Pero iba muy deprisa para él.

Caminó cuatro días entre peñas
hasta que un aduanero lo paró.
-¿Alguna cosa de valor?
"Ninguna"."Es un maestro",
dijo el joven guía del buey.
Y el aduanero comprendió.

De dous en dous

Joaquín, Angeles, Tucho e Troski na praia de Ponzos. Ferrol

RIOS VECIÑOS

O RAPOSO E O CAN (Conto recollido a avoa Juana de Cambás, Aranga)

Este era un raposo que se chamaba Pedro, e era o raposo mais larpeiro que viñera a aldea dende hai moito tempo. Polo visto non se conformaba con comer as galiñas, senón que tamén lle gustaban os ovos; a tía Marica xa non sabía que facer de xantar agás o caldiño. O seu neto Xan era un neno moi espelido e moi arteiro. Un día que foi visitar a tía Marica e que esta lle contou o que estaba a pasar con Pedro o raposo, Xan lle dixo a súa avoa:
-Avoiña deixao nas miñas mans e xa verás como vos libro dese raposo larpeiro.
E dito e feito, Xan colleu o seu can Palleiriño e meteuno nun saco, atou o saco e o puxo ao lombo. Foi con el ata o prado, deixou o saco na veira e púxose a facer que cortaba a herba.
Ao pouco pasou por alí Pedro o raposo que moi educadamente saudou:
-Bo día Xan
-Bo día don Pedro, alégrome de velo.
-Xa vexo que tes moito traballo.
-Pois si, se tivera alguen que me axudara.....

-Eu axudaríate con gusto, pero estou mal dos cadrís.

-Que mágoa, pois teño alí unha galiña para quen me axude.

-Parece que xa estou mellor, podo ver a galiña?.

- Non que se escapa

-Oliscareina un pouco... Ser sera galiña pero ulir úleme a can.

-Don Pedro , e a millor galiña da aldea.

- Bueno axudareite.

Despois de traballar recollendo a herba, o raposo levou o saco o seu cubil, e cando o abriu saliulle o can con intención de trabarlle... O raposo corria moito pero o can íalle detrás mordendolle o rabo, polo que Pedro o raposo corría e decía:

-Corre corre meu rabiño que senón te come o canciño, corre corre meu rabiño que senón te come o canciño...

o avó Troski

COÑECENDO A TERRA

Un paseo nunca ven mal
http://www.fenecidadan.net/
www.vieiros.com/muller/index.html
www.vieiros.com/museohumor/museo.html
http://www.radiofene.org/
www.airinosfene.webcindario.com/
http://ferrolterra.fiestras.com/
www.centrallibrera.com/deferrol.htm
www.clubmontanaferrol.com/senderos/paseos-ferrolterra.html

CANCIÓN DAS TRES CUCHARAS Luís Pimentel

Tac,tac,tac
cuchara de pan
cunca de madeira
o meu neno
está na lareira.
Tin,tin,tin
cuchara de prata
cunca do pazo
o meu neno
está no regazo.
Ton, ton,ton
cuchara de ouro
cunca de cristal
o meu neno
é príncipe real.

TUCHO

Auténtico can de palleiro con lenda- disque ten sangue de lobo-