O MAGOSTO E O SAMAÍN

O Magosto é unha festa anual de carácter agrario. O seu orixen está na prehistoria.

Ir ó souto, apañar castañas, asalas non lume, comelas, tisnarse coa cinza e cantar, bailar e contar contos de medo reforza a comunidade, rende culto a fecundidade da terra representada polas castañas e o lume e é divertido.

Co tempo considerouse vencellada ós Santos Defuntos, por iso celebrábase ou 1 de novembro e ás nais confeccionaban colares de castañas para poñerlle ós nenos a xeito de amuleto, unha castaña por cada defunto dá familia. Os nenos ían comendo ás castañas cando querían. Tamén era obrigada a visita ó cemiterio para axeitar as tumbas e poñer flores.Na noite de defuntos deixábanse velas acendidas nas casas, unha por cada defunto, mesmo se lles deixaba pan na mesa por se viñan a cear. Os defuntos que visitaban a terra facíano para resolver asuntos pendentes.

Os celtas para amedrentar ós descoñecidos deixaban ás cabezas dos inimigos con velas acendidas enriba dos valados a veira e nos cruzamentos dos camiños. Isto deu orixen ou Samaín actual en que se valeiran cabazas, se lles tallan ollos e boca e se lles mete unha vela dentro. Esta tradición foi estudada por Rafael López Loureiro mestre de Cedeira, e nesta vila celébrase todos os anos O Samaín con carácter multitudinario.

Na provincia de Ourense celebrábase O Magosto polo San Martiño, coincidindo coa matanza do porco.

Actualmente a festa flutúa entre ou 1 e o 11 de novembro ou santos e pódese facer coincidir coa esfolla do millo, paradóxicamente unha das plantas que arrinconou á castaña dá alimentación habitual en Galicia.

FESTAS DO VERÁN 2

FESTA DA VIRXE DO CARME EN CARIÑO
Se celebra o dia da Virxe do Carme, patrona dos mariñeiros. Hai unha procesión marítima para facer unha ofrenda floral aos náufragos do pobo. Na procesión execútase a "Danza dos Arcos", realizada polos mariñeiros e transmitida de xeración en xeración. Non se recorda o seu orixe.

O GLOBO DE BETANZOS
Comenza a sua andadura o 29 de maio de 1814en honor ao rei Fernando VII. Dende o 1875 don Claudino Pita Pandelo eleva un monumental Globo na Festa de San Roque, o 16 de Agosto.
Ten 25 metros de altura por 50 de circunferencia e de papel e está pegado con engrudo de fariña de centeo e pesa ao arredor de 100Kgs. Está decorado con chistes que adornan os 16 cuarterons. Elévase na Plaza do Campo pendulado do campanario da Igresia e fan fogueiras de palla para quentar o ar.

OS CANEIROS DE BETANZOS

Os romeiros preparan dende varios días as embarcacións que remontarán o río Mandeo. Despois de pintalas e instalar mesas e sillas, as engalanan con flores, follas de palmeira, farois. Despois dos tres días "grandes" das festas de San Roque, acoden nos barcos ao Campo dos Caneiros para pasar unha tarde coas merendas ao son da música de gaitas. É unha romería sen ningunha relación ou referencia relixiosa, absolutamente pagana.

RICARDO SEGURA TORRELLA

Grande en sensibilidade e forza ao mesmo tempo, este mestre da pintura galega, ten un sitio de honra entre os mellores pintores galegos do século XX. Atado a terra, o seu pequeno corpo foi a caixa dunha pintura imponente e que produce ás veces desacougo, maestro do dibuxo e no manexo da cor, a súas obras abranguen un amplo abano de temas e unha evolución constante, pero ao mesmo tempo inconfundible no seu estilo.
http://www.seguratorrella.com/sp/inicio/index.php

TES A FACE DE PEDRA TALLADA Cesare Pavese

A Gaveira, fotografía de Guillermo Pazos García

Tes a face de pedra tallada

sangue de terra dura,

viñeches do mar.

Todo o acolles e pescudas

e rexeitas de ti,

coma o mar. No corazón

tes silencio, tes verbas

mergulladas. Eres umbría.

Para ti o amencer e silencio.

E eres coma as voces

da terra- o golpe

do caldeiro contra o pozo,

a cantiga do lume,

a caida dun froito,

as verbas resignadas

e escuras baixo os pórticos,

o berro do neno- as cousas

que xamais se perden.

Ti non mudas. Eres escura.

FESTAS DE VERÁN

http://www.festivaldeortigueira.com/

CURRO DA CAPELADA (último domingo do mes de xuño)

Empeza as dez da mañá na Pena Toxosa. Métense os cabalos dentro do cerco para reunilos no curro. Unha vez alí os gandeiros proceden á selección dos cabalos salvaxes. Tras inmobilizar á besta, o rapador córtalles a crin e márcaos.

Non soio a doma, rapa e a marcaxe dos cabalos e poldros salvaxes e un espectáculo, senón que tamén vale a pena quedar a ver as pelexas de garañóns, as carreiras de cabalos e a feira de gando do monte.

NOITE DE SAN XOÁN

Pechamos o ciclo das festas de rexurdimento coa noite máxica por excelencia, a NOITE DE SAN XOAN, na noite mais longa do ano celébrase en toda Galicia unha festa adicada ao lume purificador.
Ademais das fogueiras para escorrentar os malos espíritus e os saltos impares da purificación nos que se recita o consabido: " Salto por enriba do lume de San Xoan pra que non me trabe nin cobra nin can" e e as tradicionais sardiñadas, hai outras tradicións como AS CANCELAS na que os mozos entraban nas casas dos veciños sen que os donos se enteraran e collíanlles os apeiros e trebellos de labranza para poñelos en distintos lugares da aldea para facer reir á xente.
Outra tradición era poñer ramas de codeso nas portas das casas e tamén ramallos entre as pedras.

As mozas percorrían os campos recollendo herbas e flores para metelas en auga toda a noite e lavarse a cara a mañán seguinte.
Di a lenda que moitas rapaciñas podían ver a cara do seu namorado no fondo dun vaso no que se poñía a clara dun hovo a noite anterior, ou ben algunha sinal do oficio a que se adicaba o seu futuro compañeiro.
Por outra banda o poder purificador da auga maniféstase na costume do baño de media noite e no de tomar as nove ondas, especialmente aquelas mulleres que querían ter fillos.
Nestes sitios afóndase nas variadas tradicións do San Xoán:
Noite de San Xoán
TRADICIÓNS E COSTUMES DA NOITE DE SAN XOÁN
Galicia espallada: A noite meiga de San Xoán
A noite de San Xoan

PRESENTACIÓN DOS MAIOS

View Upload your own